retroactief
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- dat een wet met terugwerkende kracht al geldig is, dat een wet al betrekking heeft op zaken van voor de aanneming van de wet
- dat iets betrekking heeft op het voorafgaande
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| retroactiefs | partitief, stellende trap |
| retroactiefst | onverbogen, overtreffende trap |
| retroactiefste | verbogen, overtreffende trap |
| retroactieve | verbogen, stellende trap |
| retroactiever | onverbogen, vergrotende trap |
| retroactievere | verbogen, vergrotende trap |
| retroactievers | partitief, vergrotende trap |
Woordfamilie van retroactief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| retroactiefs | partitive, positive | retroactief |
| retroactiefst | uninflected, superlative | retroactief |
| retroactiefste | inflected, superlative | retroactief |
| retroactieve | verbogen vorm | retroactief |
| retroactiever | vergrotende trap | retroactief |
| retroactievere | verbogen vergrotende trap | retroactief |
| retroactievers | partitieve vergrotende trap | retroactief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van retroactief zijn vastgelegd.