recursief
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- (van een constructie:) optredend of gedefinieerd als onderdeel van zichzelf (direct of indirect)
bijvoeglijk naamwoord
- optredend of gedefinieerd als onderdeel van zichzelf (direct of indirect)
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| recursiefs | partitief, stellende trap |
| recursiefst | onverbogen, overtreffende trap |
| recursiefste | verbogen, overtreffende trap |
| recursieve | verbogen, stellende trap |
| recursiever | onverbogen, vergrotende trap |
| recursievere | verbogen, vergrotende trap |
| recursievers | partitief, vergrotende trap |
Herkomst
afgeleid van recursie met het achtervoegsel -ief
Woordfamilie van recursief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| recursiefs | partitive, positive | recursief |
| recursiefst | uninflected, superlative | recursief |
| recursiefste | inflected, superlative | recursief |
| recursieve | verbogen vorm | recursief |
| recursiever | vergrotende trap | recursief |
| recursievere | verbogen vergrotende trap | recursief |
| recursievers | partitieve vergrotende trap | recursief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van recursief zijn vastgelegd.