reciproque
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- een dimensie bezittend die de omgekeerde is van een andere dimensie
- wederkerig, wederzijds
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| De spelling reciprook en reciproke was toegestaan tot 1995. Nadien schreef de Taalunie reciproque voor. Hiermee verviel... | |
| reciproquer | onverbogen, vergrotende trap |
| reciproquere | verbogen, vergrotende trap |
| reciproquers | partitief, vergrotende trap |
| reciproques | partitief, stellende trap |
| reciproquest | onverbogen, overtreffende trap |
| reciproqueste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
leenwoord van Frans réciproque wat weer geleend was van Latijn reciprocus "afwisselend"
Woordfamilie van reciproque
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| reciproquer | vergrotende trap | reciproque |
| reciproquere | verbogen vergrotende trap | reciproque |
| reciproquers | partitieve vergrotende trap | reciproque |
| reciproques | partitive, positive | reciproque |
| reciproquest | uninflected, superlative | reciproque |
| reciproqueste | inflected, superlative | reciproque |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van reciproque zijn vastgelegd.