perfectief
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- een voltooide handeling uitdrukkend
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| perfectiefs | partitief, stellende trap |
| perfectiefst | onverbogen, overtreffende trap |
| perfectiefste | verbogen, overtreffende trap |
| perfectieve | verbogen, stellende trap |
| perfectiever | onverbogen, vergrotende trap |
| perfectievere | verbogen, vergrotende trap |
| perfectievers | partitief, vergrotende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het middeleeuws Latijn, in de betekenis van ‘een voltooiing uitdrukkend’ voor het eerst aangetroffen in 1928
Woordfamilie van perfectief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| perfectiefs | partitive, positive | perfectief |
| perfectiefst | uninflected, superlative | perfectief |
| perfectiefste | inflected, superlative | perfectief |
| perfectieve | verbogen vorm | perfectief |
| perfectiever | vergrotende trap | perfectief |
| perfectievere | verbogen vergrotende trap | perfectief |
| perfectievers | partitieve vergrotende trap | perfectief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van perfectief zijn vastgelegd.