normatief
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- een norm bevattend of stellend
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| normatiefs | partitief, stellende trap |
| normatiefst | onverbogen, overtreffende trap |
| normatiefste | verbogen, overtreffende trap |
| normatieve | verbogen, stellende trap |
| normatiever | onverbogen, vergrotende trap |
| normatievere | verbogen, vergrotende trap |
| normatievers | partitief, vergrotende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘een norm stellend’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1832
Woordfamilie van normatief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| normatiefs | partitive, positive | normatief |
| normatiefst | uninflected, superlative | normatief |
| normatiefste | inflected, superlative | normatief |
| normatieve | verbogen vorm | normatief |
| normatiever | vergrotende trap | normatief |
| normatievere | verbogen vergrotende trap | normatief |
| normatievers | partitieve vergrotende trap | normatief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van normatief zijn vastgelegd.