monotoon
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- eentonig
- saai
- constant toe- of afnemend
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| monotone | verbogen, stellende trap |
| monotoner | onverbogen, vergrotende trap |
| monotonere | verbogen, vergrotende trap |
| monotoners | partitief, vergrotende trap |
| monotoons | partitief, stellende trap |
| monotoonst | onverbogen, overtreffende trap |
| monotoonste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘eentonig’ voor het eerst aangetroffen in 1824
Woordfamilie van monotoon
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| monotone | verbogen vorm | monotoon |
| monotoner | vergrotende trap | monotoon |
| monotonere | verbogen vergrotende trap | monotoon |
| monotoners | partitieve vergrotende trap | monotoon |
| monotoons | partitive, positive | monotoon |
| monotoonst | uninflected, superlative | monotoon |
| monotoonste | inflected, superlative | monotoon |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van monotoon zijn vastgelegd.