landerig
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- zonder veel energie, futloos
- in een slechte bui zijn
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| landerige | verbogen, stellende trap |
| landeriger | onverbogen, vergrotende trap |
| landerigere | verbogen, vergrotende trap |
| landerigers | partitief, vergrotende trap |
| landerigs | partitief, stellende trap |
| landerigst | onverbogen, overtreffende trap |
| landerigste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
In de betekenis van ‘slecht geluimd’ voor het eerst aangetroffen in 1844
Woordfamilie van landerig
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| landerige | verbogen vorm | landerig |
| landeriger | vergrotende trap | landerig |
| landerigere | verbogen vergrotende trap | landerig |
| landerigers | partitieve vergrotende trap | landerig |
| landerigs | partitive, positive | landerig |
| landerigst | uninflected, superlative | landerig |
| landerigste | inflected, superlative | landerig |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van landerig zijn vastgelegd.