incontinent
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- niet in staat de urine of ontlasting te beheersen
- tweede betekenisomschrijving
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| incontinente | verbogen, stellende trap |
| incontinenter | onverbogen, vergrotende trap |
| incontinentere | verbogen, vergrotende trap |
| incontinenters | partitief, vergrotende trap |
| incontinents | partitief, stellende trap |
| incontinentst | onverbogen, overtreffende trap |
| incontinentste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘urine of ontlasting niet kunnende ophouden’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1950
Woordfamilie van incontinent
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| incontinente | verbogen vorm | incontinent |
| incontinenter | vergrotende trap | incontinent |
| incontinentere | verbogen vergrotende trap | incontinent |
| incontinenters | partitieve vergrotende trap | incontinent |
| incontinents | partitive, positive | incontinent |
| incontinentst | uninflected, superlative | incontinent |
| incontinentste | inflected, superlative | incontinent |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van incontinent zijn vastgelegd.