incompetent
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- onbevoegd
- ongeschikt, onbekwaam
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| incompetente | verbogen, stellende trap |
| incompetenter | onverbogen, vergrotende trap |
| incompetentere | verbogen, vergrotende trap |
| incompetenters | partitief, vergrotende trap |
| incompetents | partitief, stellende trap |
| incompetentst | onverbogen, overtreffende trap |
| incompetentste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘onbevoegd’ voor het eerst aangetroffen in 1599
Woordfamilie van incompetent
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| incompetente | verbogen vorm | incompetent |
| incompetenter | vergrotende trap | incompetent |
| incompetentere | verbogen vergrotende trap | incompetent |
| incompetenters | partitieve vergrotende trap | incompetent |
| incompetents | partitive, positive | incompetent |
| incompetentst | uninflected, superlative | incompetent |
| incompetentste | inflected, superlative | incompetent |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van incompetent zijn vastgelegd.