eigenzinnig
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- van een persoon dat die persoon dingen op zijn eigen manier doet ook als die afwijken van de andere mensen
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| eigenzinnige | verbogen, stellende trap |
| eigenzinniger | onverbogen, vergrotende trap |
| eigenzinnigere | verbogen, vergrotende trap |
| eigenzinnigers | partitief, vergrotende trap |
| eigenzinnigs | partitief, stellende trap |
| eigenzinnigst | onverbogen, overtreffende trap |
| eigenzinnigste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘zijn eigen zin volgend’ voor het eerst aangetroffen in 1567
Woordfamilie van eigenzinnig
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| eigenzinnige | verbogen vorm | eigenzinnig |
| eigenzinniger | vergrotende trap | eigenzinnig |
| eigenzinnigere | verbogen vergrotende trap | eigenzinnig |
| eigenzinnigers | partitieve vergrotende trap | eigenzinnig |
| eigenzinnigs | partitive, positive | eigenzinnig |
| eigenzinnigst | uninflected, superlative | eigenzinnig |
| eigenzinnigste | inflected, superlative | eigenzinnig |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van eigenzinnig zijn vastgelegd.