coherentie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het coherent zijn, het vertonen van min of meer ordelijke samenhang
- mate van mogelijke golfinterferentie
- spectrale ~ maat om de onderlinge afhankelijkheid tussen twee tijdsignalen te bepalen als functie van de frequentie, met waarden tussen 0 en 1
- tekstuele ~ het inhoudelijke verband binnen een bij elkaar horende reeks talige uitingen zoals een alinea of hele tekst, zowel op talig als op buitentalig niveau
- centrale ~ het op psychisch niveau globaal en in de context verwerken van binnenkomende informatie
Herkomst
afgeleid van coherent met het achtervoegsel -ie