blague
zelfstandig naamwoord ˈblaɡᵊBetekenis
- verzonnen verhaal dat zo wordt verteld dat er naderhand kan worden gelachen om mensen die het toch geloven
- buidel waarin een pijproker zijn tabak meeneemt
- keelzak van een pelikaan
- verzonnen verhaal dat zo wordt verteld dat er naderhand kan worden gelachen om mensen die het toch geloven, grap, mop
Hoe spreek je blague uit?
/ˈblagə/
Blague bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| l | land |
| a | maan |
| g | goal |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Herkomst
van Frans blague; dit is zo een terugontlening van balg zn met een veranderde betekenis