asiel
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een verblijf voor verstoten of weggelopen honden, katten en andere huisdieren
- een status verleend door de ene staat aan een staatsburger van een andere staat, waar deze meestal om politieke redenen in levensbedreigende moeilijkheden gekomen is
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| asielen | enkelvoud |
| asiels | enkelvoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘toevlucht(soord)’ voor het eerst aangetroffen in 1650
Woordfamilie van asiel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| asielen | enkelvoud | asiel |
| asiels | enkelvoud | asiel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van asiel zijn vastgelegd.