abrupt
bijvoeglijk naamwoord, bijwoord /ɑp'rʏpt/Betekenis
- plotseling
- plotseling.
- abrupt
- gescheiden
- verstoren, onderbreken
Hoe spreek je abrupt uit?
/ɑpˈrʏpt/
Abrupt bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| p | pak |
| r | rood |
| ʏ | put |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
bijvoeglijk naamwoord
- onverwachts optredend
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| abrupte | verbogen, stellende trap |
| abrupter | onverbogen, vergrotende trap |
| abruptere | verbogen, vergrotende trap |
| abrupters | partitief, vergrotende trap |
| abrupts | partitief, stellende trap |
| abruptst | onverbogen, overtreffende trap |
| abruptste | verbogen, overtreffende trap |
bijwoord
- ineens, plotseling, plotsklaps
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘plotseling plaatshebbend’ voor het eerst aangetroffen in 1650
Woordfamilie van abrupt
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| abrupte | verbogen vorm | abrupt |
| abrupter | vergrotende trap | abrupt |
| abruptere | verbogen vergrotende trap | abrupt |
| abrupters | partitieve vergrotende trap | abrupt |
| abrupts | partitive, positive | abrupt |
| abruptst | uninflected, superlative | abrupt |
| abruptste | inflected, superlative | abrupt |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van abrupt zijn vastgelegd.